Маскоўскае Купальле-2008
Хлопцы, дзяўчынкі, адбылося Маскоўскае Купальле-2008!
Гэта быў сапраўдны цуд!





Мае знаёмыя ведаюць, як цяжка мяне "выцягнуць на вуліцу". Але ў гэты раз сдарылася нешта іншае: можа, дакучыла куркулёвае жыццё на маскоўскім хутары, можа, суседзі с другога паверху, якіе ўсю ноч крычалі нешта пра галяндцаў.

Можа таму што Купальле праходзіла побач...

Яшчэ старое абяцанне "развіртуалізавацца" с czalex и kurt_bielarus...

Але ж мяркую, мае фрэнды с дияспары добра разумеюць, аб чым я.

Так, гэта адзінота.

Добра.
Скажу как ёсць, толькі вам і толькі праўду.




Не хапае мне роднай мовы. Не хапае. Падпяваць Лявону і J-Mors'у пад Радыё Рація і NRB; перачытваць па начах пад цыгарэту Балахонава ці Караткевіча; ціха спяваць у адзін голас ўлюблёныя песні N.R.M.... не хапае.

Вось так, упершыню ў сваім жыцці, я трапіў на культурна-масавае мерапрыемства маскоўскага зямляцтва. Цяпер аб адным шкадую - чаму не хадзіў раней. Вось, Віталь Воранаў прыязджаў з Віні-Пыхам, а я...




Я ж сёння фота/кіна-хронік, "я майстрачу педерачу і ганю яе ў эфір". Добра, зараз толькі экшан :)


Толькі мінак можа меркаваць, ціпа, Купальле - гэта стыхійнае мерапрыемства, паспявалі-патанчылі і разбегліся.




Няпраўда. Гэта складана, я бы не здужаў - машыны, вогнішча, месца і да халеры яшчэ. Ўсё зрабіў дзядька yan16, дзякуй яму велікі за ўсё што адбылося.






Ўпершыню - за падбор месца. Можа гэта вялікі сакрэт, але скажу: хтосьці з адміныстрацыі Паўднёва-Заходняй прэфектуры Масквы - наш чалавек. Ян гаворыць, нічога бы не атрымалася, калі бы там не пайшлі нам насустрач.


Па-другому, трэцьцяму і чацвёртаму - гэта гурт Testament, які прыехаў на наша Купалье з Менска. Потым пра іх творчасць шчэ напішу асабіста.




Як яны спяваюць! Як яны спяваюць! Хлопцы, сапраўдны дудар! Жывы беларускі дудар!! З сапраўднымі сьпевамі XVI стагоддзя!






Гэта не пераказаць. Гэта трэба толькі слухаць. Калі хлопцы заспявалі пра Аршанску бойку і нашага вялікага маршалка Астрожскага, я заплакаў.





Я не верыў, што калісьці "жыўцом" пачую сапраўднага дудара-ліцвіна пра нашу баявую славу.





ЯК яны спяваюць! Гэта вялікая праца - спяваць як тады, па "летапіснаму", з памінаннем усіх расейскіх баяраў, якім 8 верасня 1514 года надзерлі дупу.





Гэта быў сапраўдны цуд. Так, гэта быў цуд. Я там быў, і плакаў, таму што не ведаю такіх выдатных слоў.





Ох захапіўся. Працягваю.





Што такое Купальле? Гэта спяванні, танцы, скачкі праз вогнішча, ранішняе купанне і шмат што яшчэ. І калі верыць нашаму жывому класіку Арлову, то... потым трэба цягнуць падабаную дзяўчынку ў кусты... І толькі потым купацца :)



Не ведаю, я ўжо амаль як 20 гадоў чалавек сямейны, у самога дачкі амаль на выданьне, таму проста паверу яму на слова :) Але ж ўсё была выдатна. Я нават трохі патанчыў. Але ж як мы сьпявалі, як мы сьпявалі ўлюблёны "Паветраны шар", "Тры чарапахі" і іншыя!





Вось у гэтай беларусачкі сапраўды будуць дзўныя дзеткі. Я за гэта памалюся.





Ніколі не забудуся на гэта пачуцце: я не адзін, я спяваю з сябрамі, я гарлапаню ва ўсю глотку Жыве Беларусь!

Ніколі са мной такога не было. Не памятаю калі мяне была так выдатна апошні раз.

Хто тама быў: памятаеце - такі таўсцейшы, які першы збіраўся скокнуць праз вогнішча; потым у яго парваліся штаны на срацы, але ж ён усё жа скокнуў першым?
Ага, гэта быў я.


Было добра. Гэта было міжнароднае, ня толькі беларускае свята, я сапраўдна ведаю: тая дзяўчынка, что нязменна лезла мне ў кадр, потым мне збянтэжана прызналася, што яны с яе сябрам мардвіны. Ніколі у нас не было фашызму сярод сваіх, таму мяне смешна :)






А тую сімпотную рускую дзяўчынку, што раніцай прачнулася і ўпітым голасам трэбвала растлумачыць ёй, што тут адбываецца, вы ўсё памятаеце. Ілі два тых ранічных упітых ў дупу "шпіёна", якія заблыталіся ў парку, спачатку нешта мармыталі пра рускіх і Галяндыю, а потым - Живе Беларусь, і што яны прапаршчыкі і не ведаюць як апынуліся ў гэтым лесе...

Хехе, усё было добра. На мой конт, дык выдатна. Прабачце калі пра каго прагучана не літаратурна, але ж гэта жыццё як ёсть.

Развіртуалізаваўся с radzimich

PS Я заўсёды чуў сабе гэткім "белым крумкачом" нават сярод сваіх. Дык! Прыемна, але ж сярод нашых - праваслаўных, каталікоў, былі чатыры маіх адзінаверцы, евангелісты. Сапраўдны цуд.


Добра. Шчэ убачымся ;)